Tuesday, March 25, 2008

歡迎到柔州人民公正黨論壇來

各位朋友,黨員們,歡迎你們來人民公正黨柔州論壇:
http://www.keadilan.ws/

謝謝

Wednesday, March 12, 2008

刘顺强欢迎有志之士加入公正党

柔佛州人民公正党署理主席刘顺强指出3月8日的大选结果,显示出人民已经厌倦了种族政治,要否决国阵的政治霸权,要让我国的两线制到来。随着北马5州的联合政府成立,长期受国阵政府打压的人民心声将会获得解放,刘氏希望在不久的将来柔佛的人民也将会像北马一样获得还政于民的喜悦。为了要做好迎接新时代的来临,本州公正党需要再加强及扩大现有组织,以便在来届大选做好执政柔佛州甚至中央政府的准备。所以,该党非常欢迎有意为柔佛州民主化作出贡献的有志之士加入该党团队。

刘氏承认在野党要在被称为巫统堡垒的柔佛执政并不容易,但不是不可能因为堡垒会被贪腐侵蚀而变得不稳固,在野党在这次大选一举攻破柔佛州的1国6州就是一个很好的例子。他坚信该党的主张在随着新的替代政府成立,并获得充分的落实后,柔佛州人民将可以看到该党领导的政府是真正为人民服务,而会对该党更有信心。
刘氏也表示自从该党在全国大选取得空前的胜利后,已接获不少来电表示支持并要加入该党为民服务。这表示柔佛州的人民也已经开始接受该党多元种族、公正公平的主张,并希望有朝一日可以看到柔佛州变天。他指出柔佛州人民公正党正积极在全州筹备设立多个党支部,任何有意加入该党行列的人士欢迎联络他,电话019-7553486。

Tuesday, March 11, 2008

OPPOSITION MUST TREASURE THIS GOLDEN OPPORTUNITY

Malaysian Election 2008 has heralded the arrival of a new era. The spectacular election results demonstrated in no uncertain terms that the racial bondage that has imprisoned this country for 50 years has finally begun to disintegrate under the combined onslaught of PKR, DAP and PAS.

Not only the target of breaking Barisan Nasional’s long standing two third parliamentary majority was achieved, but more importantly, the opposition has unexpectedly captured the heartland states of Selangor, Perak, Penang and Kedah, in addition to retaining Kelantan in a landslide. These achievements would not have been possible, if not for the new ground boldly broken into by the electorates themselves – hordes of Chinese and Indians who never supported PAS before had rushed to vote for the latter, while Malays in unprecedented numbers had voted for DAP. And needless to say, all the three major races have supported PKR enthusiastically.


It is this willingness to break the racial and religious taboos (which have been instilled into the people by BN) that has opened up a new vista of great opportunity for the nation, made possible through the electorate’s newfound wisdom of choosing a government not based on race or religion but on merits. Henceforth, political parties must fight their battles with sound policies and ideals and records that are most attuned to the welfare of the masses, not by appealing to the primordial instincts of race and religion; as the electorate are clearly discarding the latter for the former. This will surely result in vast improvement in governance through better selected political leadership.

However, this rosy scenario may come to naught if the opposition parties fail to transcend their differences and work together effectively as a team to transform promises into realities.


COLLECTIVE LEADERSHIP
None of the opposition parties has a simple majority in any of the state assemblies of Selangor, Perak, Penang and Kedah, so they have no choice but to form coalitions if they want to rule these states. Since coalition is thrust upon them, they must form a political partnership, and this partnership should logically also extend to states where a partner may have only one seat, namely Penang (PAS: 1) and Kedah (DAP: 1). The inclusion of PAS and DAP in Penang and Kedah respectively will ensure that policies made in these states will have taken cognizance of the interests and views of the constituents represented by these parties in these states. Besides, these minor inclusions will help to foster solidarity among partners and minimize dissatisfaction of minority constituents in these states.

A major faiture of the BN model of leadership is the over-concentration of power on the leader and the lack of mutual respect and genuine consultation among partners, as the former encourages corruption and abuse of power while the latter will doom the partnership to eventual disintegration through desertion by the victimized partners.

Hence, the opposition parties must genuinely practice collective leadership in the state governments, not only to avoid pitfalls of BN but to ensure long term flourish of the partnership. All policies and major decisions must be the product of consultations, not whims of the autocrat.

With the understanding that the leader is but the executor of policies, which in turn are collectively decided, the choice of the leader (chief minister or menteri besar) should not be an oversensitive issue, as long as the decision is collectively made and the candidate is deemed suitable.


TOP PRIORITY
The main scourge of this country is corruption, which is the root cause of high crime rate and inefficient government which in turn is a contributing cause to economic hardships manifested by stagnant economy and runaway inflation. We have promised the electorate to wipe out this vice, so anti-corruption measures must be on the top of the opposition agenda. As a start, I propose these two immediate measures:

One, push for public declaration of assets of all elected representatives, with those in PKR, DAP & PAS taking the lead. All opposition-controlled state governments should include in their official websites a section showing the assets of all assemblymen. Pass a resolution to call for these public declarations if BN assemblymen are reluctant to do so. These asset details should be updated regularly.

Two, make it compulsory for all contracts under state government control to go through open and transparent tendering system: all tenders to be advertised and tender prices announced promptly (including posting in official website) upon closing of tenders. All tenders to be evaluated professionally with known criteria and awarded through the tender board.

PUBLIC SUPPORT CRUCIAL

Now that the electorate has given the mandate to the opposition parties to govern these states, the people can help to make these new governments a success by giving them whole-hearted support and constructive criticisms where they are due. We must not forget that Malaysia has been badly managed for a long time, and it is only through maximum co-operation from the public, that the arduous task of reforming an old and impaired system can be speedily accomplished.

As for the opposition parties, this is a once in a lifetime opportunity to demonstrate their competence to take over the helm of the entire country by doing a good job of running these states. This, I am sure, can be achieved if the leadership of these three parties are willing to put the nation above personal or parochial party interests at all times. And let all adopt the motto: “The nation must always come first, no matter what happens”.


Kim Quek.

Tuesday, March 4, 2008

陆庭谕先生在古来的教育政治演说



我们需要您的帮忙

选战进入了尾声也越来越剧烈,我们武吉巴都州候选人刘顺强,拉央拉央州候选人叶韦宽,森布隆国会候选人李尚及礼让候选人刘德海等,希望能得到国内外广大朋友,支持者的捐款,有意者可直接汇入刘顺强个人帐户:liew shin kheong ,pbb :3101128019.

谢谢

刘顺强:口水战之前先解决古来21哩小贩中心问题

人民公正党武吉巴都州议席候选人刘顺强吁请其竞争对手先解决了古来21哩小贩中心存在的问题,才对他进行“口水式”的攻击。
日前,刘顺强在进行拜访选民的时候,接到古来21哩小贩中心小贩的集体投诉之后,认为作为人民代议士的候选人应该先为人民服务及争取权利,因为人民的利益应该是第一位的。
据当地小贩向刘顺强反应的情况,这个小贩中心三个月内陆续出现许多问题,这些问题直接影响到小贩中心的日常运作及小贩们的生计。这些问题当中,最早爆发的就是公共厕所水表离奇失踪的问题。这个小贩中心公厕的水表失踪之后造成当地公厕没有水源供应,卫生情况非常严重,负责清洗厕所的工人,必须从其他地方运送水源到来,十分不方便。
而且,这个公共厕所不止没有水供,其马桶还处于阻塞的状态,墙壁上的电灯还操作失灵,使得这个厕所又脏又臭还漆黑一片,几乎可以算是全古来最肮脏的公共厕所,顾客不敢来光顾这里的小贩中心。
当地的小贩针对厕所的问题向负责单位古来市议会多次反映这个问题,但他们的也就是派人来拍照罢了,问题仍然没有得到解决。
也是人民公正党柔佛州署理主席的刘顺强还说,21哩小贩中心的问题还不至于此,古来市议会在管理小贩中心的方式也非常不专业,不清理其垃圾,垃圾堆积如山,非常不卫生,为苍蝇的滋生及繁殖创造了有利条件,这使得小贩中心里的人及附近居民的健康都受到威胁。
因为古来市议会不负责任的态度,造成许多问题发生了很久仍然没有解决,原任州议员应该向市议会施压,督促他们把古来21哩小贩中心管理妥当,不要像其他环保问题一样等到公正党出来抗议之后,才进行匆忙的补救

刘顺强:希望张震亮进行一场文明的选举


人民公正党武吉巴都候选人刘顺强吁请其竞争对手张震亮和他展开一场文明的选举,不要进行任何的人身攻击或不文明的举动。
这是对于日前前武吉巴都州议员张震亮先生,在公开的场合用不适当的字眼对本人的指责的看法。而且张震亮作为公众人物,应该注意自己的言行,不应该避免造成社会不良的典范。
也是人民公正党柔佛州署理主席的刘顺强说,出来竞选议员,都是希望能够得到选民的委托,代表人民在议会发表声音及更好的服务人民,但是自提名日之后我们一直可以看到某些候选人就将竞选的焦点放在丑化或者诬蔑竞争对手上,逃避对公共议题的讨论,选民也就不能从我们的言行中知道各个政党的理念。
公正党在各地候选人都尝试挑战国阵派出的代表以进行政策公开辩论,但都不得要领,但作为负责任的候选人,我们觉得有必要与对手一起讨论公共政策议题,比如说治安不佳、石油补贴、议员在议会的表现、经济展望等,应该让选民在投票之前清除知道候选人的政纲及政见。
另一方面公正党在选区内立起的20面巨型看板,在短短的几天内都纷纷被破坏。不论犯罪的人是谁,会用这样肮脏及卑劣的候选人是极度健康的行为。因此希望前州议员张震亮出来解释,不然这种健康的竞选手段对它本身将会十分不利。


公正党也对这些破坏行为向警方报案,希望警方能够尽快揪出罪犯,并根据选举法令治罪,不能因为这些人有权有势而让他们逍遥法外。

Monday, March 3, 2008

PILIHANRAYA: MAHU ATAU TOLAK UMNOPUTRA

Buat pertama kali dalam sejarah ibu pertiwi, wujudnya garis perang yang jelas diantara parti-parti pembangkang – Pas, DAP & KeADILan – dan parti pemerintah Barisan Nasional dalam pilihanraya akan datang.

Meneliti manifesto yang diketengahkan parti-parti pembangkang, mereka nampaknya sepakat dalam satu kata: tiada lagi politik poerkauman, ayo kita bina sebuah negara merdeka dengan nilai-nilai demokrasi seperti yang digariskan Perlembagaan Persekutuan untuk semua warganegara, tanpa kira bangsa atau agama.

Sebaliknya BN berkata: kita telah melakukan yang terbaik sejak 50 tahun dahulu, kekalkan status quo. Ini bermakna Umno akan meneruskan hegemoni yang bercirikan penghinaan demokrasi, mencemar kedaulatan undang-undang, menyemai sikap perkauman yang memudaratkan, rasuah berleluasa, salahguna kuasa, tiada toleransi agama, jenayah yang semakin menjadi-jadi dan inflasi yang melonjak naik.

Dari semua kejahatan-kejahatan yang menular di negara ini, apa yang paling memberi kesan kepada para pengundi adalah apa yang paling menyakitkan rakyat kebanyakan: kenaikan harga yang melampau dan kadar jenayah yang semakin parah.

Mari kita teliti dua isu ini dengan lebih mendalam.

Kadar jenayah yang tidak terkawal mutakhir ini berpunca dari dua faktor utama: pasukan polis yang tidak cekap dan rasuah sehingga ke akar umbinya, serta tiadanya pemantauan kerajaan dibawah pentadbiran Menteri Keselamatan Dalam Negeri merangkap Perdana Menteri Abdullah Ahmad Badawi.

Pasukan polis yang rasuah adalah hasil jadian pimpinan politik yang rasuah. Langsung tidak masuk dek akal sebuah pimpinan politik yang rasuah mampu mengekalkan sebuah pasukan penguatkuasa undang-undang yang bersih dan cekap, ini kerana, sekiranya polis benar-benar tidak rasuah, maka sudah lama pimpinan rasuah dihambat dan dihukum.

Atas alasan ini kenapa Suruhanjaya Bebas Aduan & Salahlaku Polis (IPCMC) tidak akan dilaksanakan selagi mana Umno terus berkuasa. Dan atas alasan ini juga mengapa kadar jenayah tidak akan turun untuk lima tahun lagi sekiranya Umno kekal berkuasa.

Bagaimana dengan inflasi? BN beralasan bahawa harga tempatan menerima kesan dari kenaikan harga komoditi dunia. Ada benarnya disebalik alasan itu, tetapi tidak tepat sama-sekali.

Persoalannya, mengapa Singapura, yang menerima kesan dari kenaikan harga komoditi sedunia pada tahap jauh lebih hebat dari kita, tidak menderita sehebat kita? Bukankah Singapura, yang tidak menghasilkan sebarang komoditi utama, sepatutnya menderita lebih dahsyat berbanding Malaysia, yang merupakan pengeksport komoditi-komoditi utama dunia?

Pertama, Singapura telah menikmati pembangunan ekonomi yang meluas dan Malaysia tidak, meskipun BN mendakwa sebaliknya. Majoriti rakyat Malaysia, yang bersengkang mata dan menggerakkan tulang empat kerat untuk sesuap nasi dan mencukupkan keperluan sehari-hari, sudah nyawa-nyawa ikan ditekan harga yang naik dan terus naik.

Kedua, jurang perbezaan pendapatan Malaysia yang mengerikan, diantara salah satu negara yang mempunyai jurang pendapatan terburuk di rantau ini, semakin membarah di bawah Umnoputra – dasar yang mengutamakan kepentingan elit-elit Umno dan kroni-kroni mereka, lantas menyebabkan majority rakyat dipinggirkan dari menerima bahagian yang selayaknya dari kemakmuran negara.

Ketiga, kenaikan kos perkhidmatan yang tidak munasabah – tol jalanraya, elektrik, air, telekomunikasi dan sebagainya – berpunca dari perjanjian urusniaga yang berat sebelah dan monopoli terpilih untuk kroni masing-masing dengan mengorbankan kepentingan para pengguna.

Keempat, kita mempunyai pentadbiran yang rasuah dan tidak berwibawa. Luput darinya wibawa moral untuk mengenakan displin keatas peniaga dan pemborong, yang jelas mengaut keuntungan dari masa-masa susah sebegini.

Dari empat sebab-musabab ini, seperti ayam kembali semula ke rebannya, semua kejahatan ini dapat dikesan menuju satu kiblat – perkauman.

Melalui perkauman Umno berjaya mengekalkan kuasa melalui dasar pecah dan perintah. Ketika berkuasa, Umno meminda Perlembagaan dan membuat undang-undang yang menindas demokrasi secara berterusan, yang akhirnya memusatkan kuasa kuku besi pada pihak Eksekutif.

Mereka manipulasikan institusi demokrasi – kehakiman, pejabat peguam negara, polis, BPR, suruhanjaya pilihanraya, perkhidmatan awam dan sebagainya – semata-mata untuk memuaskan kepentingan parti. Melalui manipulasi-manipulasi ini, golongan elit pemerintah melunaskan kepentingan haram tanpa takut, seperti mengumpul kemewahan dari hasil rompakan wang rakyat dan menindas suara-suara bantahan.

Hasilnya, perkauman dan rasuah tumbuh meliar tanpa kawalan, menghancurkan negara ini dari dalam dibawah naungan mereka yang berkuasa. Selain dari meluaskan jurang perkauman dan larinya cerdik pandai dan sumber manusia melalui diskriminasi kaum yang diperhebatkan, Umnoputra menghakis kewibawaan dan kecekapan seluruh jentera kerajaan melalui rasuah. Terutamanya, badan kehakiman kita dipandang hina, dan kualiti pendidikan terus corot.

Daya saing antarabangsa negara juga turut menurun, dari tangga tertinggi ke paras terbawah di rantau ini, dipinggirkan pelabur asing dan tempatan. Indikasi yang paling membimbangkan adalah corotnya peratus perkembangan eksport Malaysia di rantau ini bagi tahun 2007 (sila rujuk akhbar The Star 29 November 2007).

Pada tahun 2007, dimana ekonomi global berkembang dengan baik dan harga komoditi utama juga naik dengan menggalakkan, Malaysia sepatutnya menerima manfaat dari perkembangan eksport dan pacuan ekonomi yang pantas kerana Malaysia merupakan pengeksport komoditi utama dan pengeksport petroleum utama.

Oleh itu, mengapa rakyat masih mengeluh kesukaran ekonomi disebalik peningkatan kos kehidupan dan turunnya kualiti kehidupan?

Hong Kong dan Singapura tidak mempunyai sebarang sumber asli, tetapi mereka mengaut lebihan perbelanjaan yang besar serta mengagihkan wang dan kemewahan kepada warganegara mereka. Kontranya Malaysia, sebuah negara yang dianugerahkan dengan sumber asli yang banyak tetapi masih merangkak memulihkan ekonomi melalui 10 tahun perbelanjaan yang dibeban defisit.

Tiada mana-mana orang rasional yang boleh menafikan Malaysia telah diuruskan dengan salah dan tidak cekap. Penyangaknya ialah politik perkauman dan rasuah Umno.

Di ambang pilihanraya, Umno mungkin berpuas hati ia akan terus dipikul diatas bahu-baru penyokong tegarnya. Keyakinan ini tanpa salah lagi diuja oleh 'rasa syukur' yang ia peroleh dari kenaikan gaji baru-baru ini yang melibatkan 1.2 juta pekerja kerajaan, serta kenaikan harga komoditi yang tidak dijangka dan dinikmati oleh peneroka Felda yang tersebar di merata negara.

Tetapi mereka ini harus diingatkan bahawa manfaat menakjubkan ini tidak kekal lama, kerana kenaikan gaji ini adalah berlaku sekali dalam bertahun lamanya, dan harga komoditi juga berubah-ubah. Hanya kepimpinan politik yang bersih, cekap dan bertanggungjawab yang boleh menyelamatkan tanahair dari kemelut hari ini, dan menabur kemakmuran kepada semua rakyat jelata.

Rakyat Malaysia dari semua bangsa harus memutuskan apa mereka mahu pecahan-pecahan perkauman hari ini diteruskan untuk lima tahun lagi dibawah Umno, dengan semunya kejahatan hari ini kekal tidak diubat. Atau mereka mahu Malaysia mengorak langkah baru dengan mendakap semangat majmuk yang tulen, untuk memulihkan demokrasi dan kepimpinan yang baik untuk rakyat.

Pokoknya, rakyat menjadi hakim dan undi pada 8 Mac nanti harus dilihat sebagai penghakiman keatas Umnoputra: kamu mahu atau kamu tolak?


Kim Quek.

大选:赞同或否决"巫统特权主义” Election: for or against Umnoputraism? Inbox

这是历史上第一次,在来临的大选中,反对党——回教党、民主行动党、人民公正党——跟执政的国民阵线之间,战线壁垒分明。 细读各反对党的竞选政纲,发觉他们几乎是发出同一个呼声:别再玩弄种族政治;我们大家不分种族或地域,恢复宪法神圣赋予全体人民的民主权利,同心协力真正建设国家吧。 反观国阵则说:我们在过去50年做得很好,继续保持现状吧。而这将意味着巫统霸权继续张牙舞爪。他们的典型表现便是践踏民主、摧残法治、种族主义嚣张、贪污腐化猖獗、滥用权力、没有宗教宽容、犯罪率失控,以及煞不住车的通货膨胀。 在这些折磨着这个国家的罪恶当中,选民最关注的便是那些让普罗老百姓感到切身痛楚的伤害:难以承受的物价高涨,以及同样无法忍受的犯罪率。现在,我们集中来讨论这两个课题。 近年, 犯罪率失控般地攀升,原因主要有两个:警察部队彻底腐化与无能,以及兼任国内安全部长的首相阿都拉的失职,没有负起监管部门的责任。贪腐的政治领导人自然产生贪腐的警察部队。不可能期待在贪腐的政治领袖之下维持一个清廉又有能力的警队,因为,如果这个警队不贪腐,贪腐的政治领袖自己就麻烦了。这就是为什么 说,只要巫统掌握大权,原先倡议的警察投诉独立调查委员会Independent Police Complaints and Misconduct Commission (IPCMC) 独立委员会就永远不能落实。如果未来五年仍是UMNO掌权,那么,同样道理,犯罪率也不会下降。
通货膨胀又如何呢?当国阵说本地物价上涨是由於全球物资价格上涨的影响,是有一点道理的,但是,为什么受到世界物价上涨影响更大的新加坡人民不必像马来西亚人民这样哀嚎?新加坡这个完全没有出产原产品的国家,怎么没有比马来西亚这个原产品出口大国遭受更重的打击? 首先,新加坡持续取得强大的经济增长,而马来西亚却没有——尽管国阵吹嘘的与这个事实相反。绝大多数马来西亚人民拮据度日,在持续的物价高涨之中几乎无法透气,即将溺毙。其次,马来西亚严重的收入差距问题已经是本地区最糟糕的,在"巫统特权主义" (Umnoputraism)下——"巫统特权主义" 就是只供巫统精英权贵享受利益的徇私偏袒政策——造成广大民众被剥夺了公平分享国家财富的权利。第三,公共服务收费不合理的高涨——过路费、电费、水费、通讯费等等——源自于只惠及权贵朋党企业而不顾消费者死活的徇私合约与市场垄断。第四,我们的政府贪污腐败又无能,已经丧失了对商家实行监督管理的道德权威。一些商家乘火打劫,谋取暴利。 就像条条道路都通向罗马,人们将发现,以上这些妖魔都来自一个源头——种族主义。 巫统便 是通过种族主义政治将各族分而治之来维持它的霸权。掌握大权的巫统不断修改宪法、制定新条文来践踏民主,最终让自己独揽专横的行政大权。它操弄各个原本是民主体制下的机关——司法体系、检察体系、警察部队、反贪污局、选举委员会、民事服务部门,等等——以遂政党私利。通过这些操弄,执政精英也就不受任何惩 罚地攫取不合法的利益,例如聚敛庞大的非法财富和压制政治异议者。
结果,种族主义和贪污泛滥,使这个国家在独裁氛围中被摧毁到几乎要垮了。除了由於不断强化的种族歧视造成空前严重的种族两极化和人才外流,巫统特权主义不受遏制的贪腐也严重伤害了整体政府机关的威信和行政效率,尤其是我国的司法体系如今已沦为笑柄,教育品质则持续下滑。 我们的国际竞争力已经从本地区的前面掉到车尾,不论国内还是国外的投资者都不予垂青。最令人忧虑的指标是马来西亚出口增长率掉到了2007年本地区的尾巴(参阅2007年11月29日《星报》Star)。在2007年,全球经济蓬勃发展,原产品价格扬升,照理马来西亚应该取得令人艳羡的出口增长和兴旺的经济,因为,它是原产品主要出口国,也是石油净输出国。那么,为什么人民会申诉生活费上涨而生活品质却下滑? 香港和新加坡都没有任何天然资源,而它们却获得巨大的预算盈余,并且慷慨地分发现金让人民分享,相反的,马来西亚拥有丰富的天然资源,却必须连续10年捉襟见肘地以沉重的赤字预算来振兴经济。 头脑清楚的人都不会否认,马来西亚已经遭到恶劣管治。罪魁祸首正是巫统种族主义分子和贪污腐败的政治。 在投票前夕,巫统可能很满意于仍得到死忠支持者的簇拥而胸有成竹。这也由於最近政府赐给
120万公务员大幅度加薪,以及遍布全国的Felda垦 植民享受到原产品的空前好价而得到这般人的好感。然而,我们要提醒这些得到好处的人们,他们不寻常的得利可能只是短暂的,因为,大幅度加薪只是一次过的事,原产品价格则有周期变化,而只有廉洁、有效率的政治领导人才有办法将这个国家从现在的困境中解救出来,并为全民带来长期的繁荣。 马来西亚的各族人民现在必须决定,是要让巫统将现在的种族分而治之再继续5年、各种弊病如影随行,还是要给国家一个新的起点,大胆拥抱真正的多元种族政治,恢复民主,带给全民一个好政府。 总之,我们应该把3月8日的一票必须作为对巫统的一个判决:赞同还是否决"巫统特权主义"。 金格 (Kim Quek) 

Monday, February 25, 2008

大古来城夜市扫街拜票






人民公正党刘顺强告选民书

投我一票,我将力争更多,更加可靠的权利回到你们自己的手中。

柔佛州人民的声音被忽略得太久了,太久了。过去13年,柔佛州议会一直牢牢控制在国阵的手里,州议会没有不一样的声音,许多事情除了执政党议员外,没有人知道议会内发生了什么事情,我们的钱怎么用?

目前的局势而言,柔佛州政府或许很难改朝换代。但是我们应当看到的是,2008年第12届全国大选这一次是个可以改变现状的机会,这毕竟是一次真正的机会。只要我们愿意,我们就能够赋予这场选举以更丰富的内容,更鲜明的色彩,以及更深远的意义—柔佛州不能没有反对党了。

在过去的日子里,因为柔佛州没有反对党议员,没有人在议会里监督政府的施政,使得柔佛州的治安状况每况愈下。太阳下山之后没有人敢在路上走动、每个有车人都不断的提升自己的防盗设备、每个人都不敢随身携带太多的现金、女士不敢携带手提包在路上行走及各地区居民必须自掏腰包聘请保安保卫家园等。各族人民都是糟糕治安的受害者,没有人能够幸免遇难。

同样也在这个时候,我们柔佛州的经济状况不如邻国新加坡般灿烂,我们一直停滞不前。大量的办公楼宇被闲置、打工者工作的机会没有得到太多的增加、工资上涨的速度不如物价的速度快、更多的人民必须提早摸黑的往返新加坡工作。然而,我们的执政者认为只要有大型发展计划我们的经济就能得到发展,然而这样得到好处的就是那几个朋党罢了,人民没有从中得到实质好处。

在这种环境下,过去四年里我默默为武吉巴都地区居民解决各种的民生问题,尤其是环保的课题,古来(21里)、加巴拉沙威(26里)、亚逸马尼(29里)、亚逸文满(31里)及武吉巴都(33里)都留下我服务过的痕迹。

感谢本区居民对我的信任,即便我们政党的财力及人力都不比执政党丰富,我们也没有行政资源,但是通过我们在野党的施压,还是让许多课题得到答复,虽然不见得是百分百的让人满意,但至少我问心无愧,作为一个没有资源的反对党人,我已经是尽了最大的努力了。

现在,我决定再次直接投入这场选举中,我既不单出於减少国阵多数票的目的,也不是为了增添几分民主的空气,促使我不得不站出来的是:我有一种强烈的意识,当前柔佛州没有反对党议员,我们需要有人在议会里监督我们的政府,传达真正属于人民的声音。除非我们及时地,有力地抓住了这个机会中最关键的一环,否则我们就失去了一次用自己力量推动历史前进的一次美好机会。

我承诺,如果我当选之后,作为在野党议员,竭尽所能督促政府的政策更加对环境友好及更加环保、在州议会里尽全力监督政府使用的每一分钱,确保用在适当的地方及推动政府更加关注我们的治安状况。

我们这场正在进行中的选举,可能产生非常重要的影响。我们应当,我们必须怀着对民主的强烈憧憬,十分严肃而郑重地履行这一次看来毫不重大的责任。
我们必须向世人证明:柔佛州是需要反对党议员的!今天,我们必须抓住改变的机会。

提名日